| تبليغات | X |
?
« یونیفورم والبسه »
لباس یا « گی » یکی از مهمترین ابزار یک نینجاست . او با پوشش مناسب ، مانند گربه وحشی است که می تواند از رنگ پوستش برای شکار بهره ببرد .
نحوه پوشش در این رشته بر خلاف دیگر رشته های رزمی فقط برای مبارزه ودرگیری با حریف در میدان مسابقه نیست ؛ چرا که لباس ، نقش بسیار مهّمی در میل به اهداف یک نین جوتسوکار دارد .
لباس یک نین جوتسوکار به شکلی تهیه شده است که بتوان ابزاری را در آن استتار کرد .
اين لباس بايد به راحتی در تمریناتی که شامل تغییرات سریع و حرکات آکروباتیکی است ، مقاومت کند و دست وپاگیر نباشد . همچنین در حرکاتی که نیاز به تولید صدا ندارد ، می توان با ابزاری که در آن جاسازی شده ، این امکان را به وجود آورد .
در بوجین کان دوجو در ایران ، هنرجویان باید قادر به خلاّقیت و پرورش قوّه ابتکار خویش جهت تهیه یک لباس مناسب باشند . ظاهراً یونیفورم نین جوتسو تفاوت زیادی با دیگر لباسهای رزمی ندارد ولی تفاوت زیادی با دیگر لباسهای رزمی ندارد ولی تفاوت آن در باطن است ؛ زیرا در داخل آن لباس ، ابزاری پنهان شده است تا بتوان در صورت نیاز از آن استفاده کرد ؛ ابزاری که فقط نین جوتسو کاران از محل استتار آن با اطلاع هستند . رنگ لباس بسیار مهم است ؛ چراکه « برای استتار بهتر » در هر محیطی ، از لباس همرنگ با محیط باید استفاده شود . ولی به خاطر برقراری نظم که از اصول اوّلیه این سبک است و همچنین متحّدالشکل کردن هنرجویان در بوجین کان دوجو در حین تمرین ، استفاده از لباس فرم به رنگ مشکی و با جنس محکم و راحت ، الزامی است .
البسه رسمی «گی » در نین جوتسو از هشت پوشش تشکیل شده که عبارتنداز :
1) ماسک 2) کلاه 3) کت 4) شلوار 5) دستکش 6) کمربند 7) ساق بند 8) كفش مخصوص
هرکدام از این پوششها خود نیز ابزاری هستند که در رده بندی آموزشی ، کاربرد آنها آموزش داده میشود.
قابل ذکراست که استفاده از ابتکار و خلاقیت خود هنرجویان ، در به کارگیری هر چه بهتر از البسه مورد توجه قرار می گیرد .
مطلب مهم در مورد پوشش هنرجویان ، سبکی و قابلیت حمل نقل آن است و این که طوری طراحی شده باشد که هیچ گونه مزاحمتی برای هنرجویان به وجود نیاورد .
رنگهای البسه نین جوتسو
به دلیل این که تنها تمرینات هنرجویان نین جوتسو در دوجوهای تمرین خلاصه نمی شود و در این سبک فنون همرنگی با محیط نیز وجود دارد ، رنگ لباس متنوّع و مختلف است ؛ مشکی ، سفید ، آبی تیره مایل به سرمه ای ، لجنی ، خاکی و غیره که هر کدام موارد استفاده مختلفی دارند و در زیر به چند نمونه از این موارد اشاره می شود .
- لباس مشکی : در بوجین کان دوجو در حال تمرین و عملیات شبانه .
- لباس سفید : برای کار در طبیعت سفید مانند مناطق برفی .
- لباس آبی تیره : برای مناطقی که سواحل رودخانه باشد ، همچنین در روشنایی مهتاب .
- لباس لجنی : برای عملیات در جنگل و مناطقی که رنگهای مختلفی وجود دارد .
- لباس خاکی : برای استفاده در مناطق کوهستانی و بیابانی .
باید یاد آور شد که برای استفاده موثر و مفید از این نوع لباسها ، به هوشیاری و ذکاوت نین جوتسوکاران احتیاج است ؛ چه بسا تنها با یک لباس مشکی بشود هنر نامرئی شدن را انجام داد و از دید دشمن ناپدید ماند .
البسه سنتی در نین جوتسو :
شینوبی شوزوکوجوتسو نوعی لباس مخصوص نینجا در دوران شوگان بود که باعث وحشت همگان شده بود ؛ چرا که از قابلیتهای بسیار بالایی بر خوردار بود .
رنگ این لباس زرشکی تیره وگاهی به رنگ سرخ آبی بود . آستر این لباس به شکلی طراحی شده بود که بشود از دو رویه آن بهره گرفت و معمولاً رنگ داخلی لباس با بیرون آن فرق داشت . این گونه رنگها با سیاهی شب در می آمیخت و باعث می شد دید سربازان و کسانی که در شب به دنبال نینجا بودند ، به سختی انجام گیرد .
لباس عملیاتی نینجا متشکل از تعداد زیادی درز و جیب بود که برای حمل اشیاء مختلف از آن استفاده میشد . این اشیاء عبارت بودند از لوله ای نئی برای شلیک کردن سوزنهای زهرآگین به طرف دشمن و برای ودت طولانی به زیر آب رفتن برای گریز از تعقیب کنندگان ویا بمبهای دودزا ، مواد آتش زا ، غذا برای یک مأموریت طولانی وحتی گاهی جهت حمل حیوانات موذی برای ترساندن مردم و سرگرم کردن سربازان و دشمنان و مجموعه متنوعی از ابزار و سلاحهای رزمی که نسبت به هر عملیات خاص از آنها استفاده می شد .
« بايد توجه داشت كه آنها بزرگترين ، قويترين و مرموزترين چريكهاي زمان خود بودند »
یکی دیگر از البسه نینجا کفشهای مخصوصی بود که ازهر حیث سبک ، بادوام و بی صدا بودند . خصوصیت این کفشها این بود که شکافی مابین انگشت شصت ومیانی ایجاد می کرد تا نین جوتسوکاران بتوانند به هنگام بالا رفتن از طناب وبر روی درختان وکوهها از آن کمک بگیرند .حتی بعد از گذشت 400 سال هنوز در نقاط مختلف ژاپن بین دهقانان و عموم مردم به عنوان یک کفش راحت استفاده میشود البته از نوع پلاستیکی و پارچه ای محکم . این حقیقت که نینجاها علی رغم پوشش وتجهیزات کاملی که به همراه داشتند می توانستند به سرعت و چابکی فراوان حرکت کرده و به هدف نزدیک شوند ، خود بیانگر ذکاوت و هوشیاری آنها بود که در ساخت و استفاده از این ابزار به کار می برند .( قابل ذکر است همیشه ابزار وسلاحهای مخصوصی که امنیت یک نینجا را فراهم می کرد همراه وی بود . او حتی بیشترین پیش بینی ها را برای هر چه بی خطر بودن مأموریت خود انجام می داد و تمامی جوانب را می سنجید ) نینجا چنانچه اراده می کرد می توانست در مقابل دیدگان تعقیب کنندگان خود ناپدید شود . در یک کلام می توان گفت تمام این قدرت وتواناییهای شورانگیز وحتی بیشترازآن ، در حیطه عمل نینجاها بود .
در مسابقات رسمی وغیر رسمی نین جوتسو که شامل انواع کومیته ها ( مبارزه ) و کوبودوجوتسو ( سلاحهای سنتی ) و دیگر رقابتهای این هنر است ، البسه نقش بسیار مهمی را ایفا می کند .
لباس پوشیدن ، بستن کمربند و در آوردن « گی » نینجا مراسم مخصوصی دارد که نسبت به درجه و اعتقاد هنر جو تنظیم شده واز نظم و انظباط مخصوصی برخوردار است .
