سه شنبه 27 شهریور1386

در كنار آموزشهاي فيزيكي نين جوتسو:

 

 بايد مسائل اخلاقي نيز در محيط توسط نين جوتسو كاران رعايت شود . از آنجا كه اين هنر زيبا نظر هر بيننده اي را به خود جلب ميكند ، رعايت نظم و انضباط در دوجوهاي آموزشي، وظيفه مهم يك نينجا است . ورزش ، قدرت ، سرعت و تواضع ، شعار فلسفي نين جوتسو كاران است . نحوة آموزش در دوجو با روشهاي مختلفي انجام مي پذيرد كه در هر جلسه تمرينات تغيير كرده و نوع آموزش متنوع است . آموزش نين جوتسو به 9 قسمت از مبتدي تا عالي دسته بندي شده است :

1- يادگيري و مهارتهاي پايه 2- يادگيري انواع تمرينات 3- يادگيري نظم وانضباط 4- نحوه فراگيري عبور از موانع 5- فراگيري فنون مقابله با حريف 6- كابرد سلاح در هنر رزمي 7- هنر آكروبات رزمي  8- آموزش شنا در آب 9- كلاسهاي شيدوشيكاي « چريكي »

مشكل ترين روش در امر آموزش و تعليم نين جوتسو ، القاء ايمان و اعتقاد نسبت به جوانب معنوي اين هنر رزمي است . جوانان امروز و علاقمندان هنرهاي رزمي بيشتر به نتايج فوري و رسيدن به شيوه هاي مبارزه و كسب مهارت در درگيري علاقمندند و اهميت كمتري براي سنت و اخلاق كه اصل و اساس هنرهاي رزمي است ، قائل مي شود .

 1- يادگيري مهارتهاي پايه

هنرجويان بايد مهارتهاي پايه اي را كه كابرد بسيار مهمي دارند بياموزند . هنرجوياني كه تازه وارد هنر رزمي مي شوند داراي درجات مختلفي از آمادگي جسمي و مهارتهاي بدني هستند ؛ آنها از طريق تمرينات رزمي پايه ، پيشرفت آهسته اي را در آمادگي جسم خويش به دست مي آورند . در امر آموزش هر فعاليتي به خوبي تشريح و نمايش داده مي شود ، يادگيري مهارتهاي پايه اي كه در زير عنوان مي شوند ، حداقل مهارتهاي مورد نياز براي هر هنرجوي نين جوتسو است . در طي تمرين اين مهارتها ، چالاكي و هماهنگي در هنرجو تقويت خواهد شد . هنرجويان بايد در مهارتهاي پايه مثل انواع دويدن ، پريدن ، صعود كردن ، حمل سلاح و حركات قدرتي ورزيده باشند . تمامي اين حركات براي افزايش استقامت جسماني و بالا بردن ارادة هنرجويان طرح ريزي شده است .

2- يادگيري انواع تمرينات

به طور كلي دو نوع تمرين وجود دارد : ايزوتونيك و ايزومتريك .

الف ) ايزوتونيك : تمرينات ايزوتونيك به آن دسته از تمرينات گفته مي شود كه در آن مصرف انرژي و آزاد شدن آن طي اجراي مكرّر تمرين ، تنظيم مصرف انرژي توسط نوع تمرين و نيز به وسيله تلاش فرد امكان پذير است . اين نوع تمرين در اكثر ورزشها وجود دارد . استقامت ، هماهنگي ، انعطاف پذيري و قدرت از طريق تمرينات ايزوتونيك افزايش مي يابند .

ب ) ايزومتريك : تمريناتي هستند كه در آنها حداكثر تلاش شخص براي يك انقباض عضلاني ، به كار گرفته مي شود و اين انقباض تا زماني كه انرژي عضله تخليه و تمام شود ، ادامه مي يابد . در اين تمرين ، افراد حداكثر نيرو را بر غلبه بر شيء ثابت به مدت نسبتاً كوتاه به كار مي برند : « 10 الي 60 ثانيه » . سپس انقباض تكرار مي شود و بين هر دو انقباض ، دورة كوتاه استراحت وجود دارد . اين نوع تمرينات فقط باعث افزايش قدرت مي شوند ؛ بنابراين محدوديت كاربردي دارد .

3- يادگيري نظم و انضباط

جدا از اجراي تمرينات ويژه رزمي نين جوتسو كاران ، در هر جلسه از تمرين ، نظم و ديسيپلين فردي و گروهي رعايت مي شود ؛ چرا كه با رعايت نظم و انضباط است كه استعدادها شكوفا شده ، نمايان مي شوند و پرورش مي يابند .    

4-  موانع در تمرينات رزمي نين جوتسوكاران

موانع ، بخش با ارزشي از تمرينات آمادگي جسماني نين جوتسوكاران است . درگيري با موانع ، كمك موثري به توسعه مهارتها مي كند . در بعضي مواقع هنرجويان بايد بتوانند اين مهارتها را در حالي انجام دهند كه خسته هستند و يا سلاح همراهشان است .

انواع موانع در دوجوها و بيرون از دوجو ( در فضاي باز )

در يك جمع بندي كلي دو نوع موانع از نظر آموزشي وجود دارد :

الف) موانع آماده سازي

اين نوع موانع شامل موانع كوتاهي هستند كه براي افزايش سرعت يك هنرجوي نينجا و عبور سريع طرح ريزي شده اند و غالباً براي سنجش مهارتهاي بنيادي به كار برده مي شوند .

ب) موانع كسب اعتماد

اين موانع ، بلندتر از موانع قبلي هستند و عبور از آنها نيز مشكل تر است . اين موانع بدين منظور طرح ريزي شده اند كه هنرجو اطمينان بيشتري از تواناييهاي جسمي و رواني خود به دست آورد و شهامت را در خود افزايش دهد . در ضمن آمادگي لازم جهت عكس العمل سريع در انواع درگيريها و عبور از موانع را پيدا كند .

موانع ديگري نيز وجود دارد . از قبيل طناب ، درخت ، ديوار ، كانال ، نردبان ، سيم و ... كه عبور از هر كدام از اين موانع ، ظرافت و تكنيك خاص خود را دارا است .

5- فراگيري فنون مقابله با حريف

اجراي تكنيكهاي مداومي كه هيچ فضا و تواني را براي اجراي حمله متقابل حريف باقي نگذارد در نين جوتسو يك اصل مقابله با حريف به شمار مي رود .

اين نوع آموزش شامل انواع درگيريها از نزديك و دور است ؛ همچنين شامل گلاويز شدن با حريف مي شود . فراگيري تكنيكهاي نين جوتسو با حريف ، متقابلاً در بخشهاي بسيار زيادي طرح ريزي شده است كه در اين قسمت مختصراً اشاره مي شود :

الف) اجراي ضربات دست وپا و فنون مخصوص ( مراجعه به ضربات در نين جوتسو )

ب) فنون تاي جوتسو ( مراجعه به تاي جوتسو )

ج) انواع كوميته ها و روشهاي مبارزه در مسابقات و آزاد

د) اجراي انواع شيمه ( مسدود كردن اكسيژن )

ه) كياي جوتسو فريادي براي حمله و دفاع ( اوكه و تسوكي ) در برابر مهاجم

و) مانورهاي بدلي براي رد گم كردن در برابر ضربات حريف مقابل ( جاي خالي كردن )

ز) روشهاي نفس گيري براي بالا بردن توان رزمي در هنرجويان ( طريقت تنفس )

ح) فشار و ضربه زدن به نقاط حساس بدن مهاجم

ط) درگيري از راه دور به وسيلة سلاحهاي مخصوص نين جوتسو و تله گذاري

ي) اجراي طرحهاي رواني و تسخير روح و روان حريف

چهار روش آخر به روشهاي گريز « شي هوتوبي – يوكوآروكي – نكوآشي – نيدان سايو » موسومند .

6- كاربرد سلاح در هنر رزمي نين جوتسو

يكي از مهمترين جنبه هاي تمريني هنر رزمي نين جوتسو ، اجراي فنون مختلف و كار با انواع سلاحها است . هنرجويان تمامي تمرينات با سلاح را با توجه با شرايط محيط و نوع تشخيص مربي انجام مي دهند . تكنيكهاي سلاح ، متنوع هستند و از حالتهاي آكروبات بسياري در آنها استفاده شده است . بخش بسيار مهمي از آموزش اين هنر ، كاربرد سلاحهاي مختلف رزمي است كه در بخش كوبودوجوتسو به تفصيل توضيح داده شده است .

7- هنر آكروبات رزمي

اين نوع تكنيكها كه به وسيله پريدن در هوا و چرخ خوردن اجرا مي شود ، به علت گردش و سرعت زياد تأثير بيشتري بر روي حريف مي گذارند . همچنين براي افزايش قدرت عضلاني هنرجويان و انعطاف بدني به كار برده مي شوند . در اين قسمت به يكي از تكنيكهاي مفيد و مادر اشاره مي كنيم كه شرح كاملي از آن در پي خواهد آمد .

- ماكي و افت ها

«كاي تن » تكنيكهاي پشتك زدن      « مائه كاي تن » پشتك به جلو     « يوكوكاي تن » پشتك به پهلو

« يوشيروكاي تن » پشتك به عقب     در ادامه شيوتن جوتسو يا هنر آكروبات

حركت جن تن ( ماكي از روبه رو ) تكنيكي است كه در حال فرود آمدن بر روي زمين انجام مي گيرد و بدن به راحتي و بدون شدت با زمين برخورد مي كند .

ماكي فن زيبا و انحصاري است كه عبور از موانع را آسان مي كند . زيرا اجراي صحيح آن باعث مي شود تا هنرجو هيچ گونه آسيبي را متحمل نگردد . ماكي يا غلت از روبرو استيل مخصوصي دارد ؛ فراگيري اين تكنيك ، كاربرد بسياري را در مبارزه و كار با سلاح داراست .

نحوه اجراي اين فن ، بعد از گرم كردن نقاط مختلف بدن به ويژه كمر ، شانه ، گردن و بازوان صورت مي گيرد . بدين گونه كه : ابتدا با دقت وظرافت از حالت نيم ايستاده به طرف زمين خم شده ، كف دستها را بر زمين مي گذاريم . سر را داخل بدن برده و مقداري به سمت چپ خم مي شويم . سپس يكي از پاها كه عقب تر هست به طرف بالا شليك كرده و خود را بين مسيري كه پاها به طرف جلو در حركت است پرتاب مي كنيم و بلافاصله دست راست را خم كرده و وزن بدن را به سمت چپ انتقال مي دهيم .

اول پشت شانه با زمين تماس پيدا مي كند ، سپس يك طرف كمر و در انتها ، پاي چپ جمع شده و پاي راست مقدار كمي خم شده روي پاي چپ قرار مي گيرد كه نوعي ترمز را انجام مي دهد . همچنين جمع كردن يك پا باعث مي شود در بلند شدن از روي زمين ، سرعت افزايش يابد . نكته مهم در اين فن برخورد نكردن سر و شانه با زمين است . البته براي مبتدي اين حركت بايد روي تشك انجام گيرد ، ولي در مراحل بالاتر رزمي بر روي هر چيزي كه در دسترس باشد ، مانند سنگفرش خيابان يا حتي بر روي صخره ها مي توان آن را انجام داد .

8- آموزش شناي بي صدا در آب

سخن گهر بار حضرت محمد ( ص )

 علموااولادكم السباحه و الرمايه : به فرزندان خويش شنا كردن و تيراندازي بياموزيد .

اين سخني است در نهايت كمال و به ما اين را مي آموزد كه شنا ورزشي مقدس و داراي ارزشي حياتي و معنوي است كه آن را بايد از كودكي و نوجواني فرا گرفت .

فن شنا طبيعت مهرباني است كه در آب ، به ما عمر پر بركت مي بخشد .

« سوي رن جوتسو » در هنر رزمي نين جوتسو به معني هنر مهارتهاي آبي است . اين هنر در بالا رفتن درجات هنرجو نقش بسيار مهمي دارد ؛ به طوري كه يكي از آزمونهاي كمربند نينجا ، فرا گرفتن فن شنا است .

شنا ماية نيرومندي و تندرستي انسان است و با فرا گرفتن فن شنا مي توان خود و ديگران را از غرق شدن نجات داد .

تعريف شناي بي صدا : عبارتست از دست و پا زدن در آب و دم و بازدم پياپي و منظم كه بدون شتاب زدگي و

به صدا در آوردن آب انجام مي گيرد . شناي بي صدا دو روش اصلي دارد :

الف) شنا بر سطح آب به آرامي ( غورباغه اي )

ب) شنا در زير آب كه با ابزار و بدون ابزار انجام مي گيرد ( زير آبي تمساح )

در طي فراگيري فنون مختلف هنرهاي رزمي نين جوتسو در بوجين كان دوجو هنرجويان به استخر نيز مي روند و انواع شنا با آنها كار مي شود تا با آب ، آشنا شوند .

9- شيدوشيكاي

كلاسهاي فوق العاده هستند كه متناسب با شرايط و به صورت نا منظم تشكيل مي شوند و در انها جدا از موارد درسي عمومي ، آموزشهاي اختصاصي نيز داده مي شود . راهيابي به اين كلاسها مشكل است .

هدف از تشكيل اين كلاسها بالا بردن مهارتهاي علمي و تئوري هنرجويان نين جوتسو است .

ويژگيهاي تكنيكي نين جوتسو              

بايد مثل آب روان ، جاري و قابل انعطاف بود

تكنيكهاي نين جوتسو تنها در حركات كليشه اي و تكراري خلاصه نشده است و اين امر در نين جوتسو ، يك اصل است . آنچه در نين جوتسو حائز اهميت ساده ترين و سريعترين فنون است . يكي از ويژگيهاي برتر نين جوتسو اين است كه تمامي اعمال حركتي را با سلاح و بدون سلاح در هر شرايطي مي توان انجام داد و به نقطه و مكان خاصي متكي نيست .

يكي ديگر از ويژگيهاي تكنيكي نين جوتسو به كارگيري ابزار و اجراي فنون زيباي كوبودوجوتسو است . همچنين در ساخت و ابتكار وسايل مخصوص ، محدوديت ندارد و هر نوع خلاقيت منطقي مورد توجه قرار مي گيرد ، بنابراين ويژگيهاي نين جوتسو شامل كشف و درك تكنيكي ، روان بودن فن ، استقبال از خلاقيت هنرجو و شريك كردن هنرجو در اجراي فنون و اعمال ، استفاده كامل از تمامي اشياء و ابزار جهت رسيدن به هدف اصلي است . با اين روش ، نين جوتسو در يك مقطع زماني راكد و ساكن نمي ماند .

همان طوري كه ملاحظه مي شود ويژگيهاي تكنيكي نين جوتسو جدا از اجراي فنون جنگي و فراگيري مهارتهاي چريكي ، آموختن فنون زندگي خردمندانه و انساني را نيز شامل مي شود .

يكي ديگر از ويژگيهاي اين ورزش استفاده كردن از موسيقي و تقليد صدا است ، كه براي مواردي خاص در طول زندگي به كار برده مي شود .

شعار دادن هنرجويان ، در زمان تمرين يكي از ويژگيهاي اين سبك به شمار مي رود . قرائت شعارهاي هفته نقش بسزايي در تعالي و اصلاح اخلاقي هنرجويان خواهد داشت . به اين اعتبار كه تكرار يك پيام به صورت يك اعتقاد تربيتي رخ مي نمايد و آنان را با مفاهيم عالي تربيتي آشنا مي كند . به همين خاطر ، مي توان تواضع فروتني ، آرامش ، دليري و انسانيت را در پرتوي اين شعارها جامة عمل پوشاند .

در اينجا ماهيت اصلي هنر رزمي نين جوتسو را در چند كلمه بيان مي كنيم . نينجايي كه از نظر بدني به خوبي تربيت يافته است بايد حائز ويژگيهاي ذيل باشد : كيمه ، قدرت كافي ، تواضع ، سرعت ، منطق .